تبلیغات 
سه شنبه 11 اسفند 1388 | بازدید : مرتبه 
طبقه بندی: ۸۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین را فضا می نامند . زیرا چگالی جو به قدری پایین آمده است که اگر به آنجا برسید. آسمان را آبی نخواهید دید بلکه آسمان را به رنگ سیاه می بینید به این دلیل آسمان در روی زمین به رنگ آبی است هنگامی که نور خورشید به جو زمین برخورد می کند اتم های ازت که در جو زمین وجود دارند تمام طیف های رنگ نور خورشید را جذب می کنند و تنها طیف نور رنگ آبی را از خودشان بیرون می دهند .
برای اینکه انسان و یا هر شیئی بتواند در مدار زمین باقی بماند باید حداقل ۱۷۰ تا ۱۸۰ کیلومتر در بالای زمین قرار گیرد تا بتواند در مدار زمین به حرکت در آید.
X15
اولین سفر به فضا موشکی به نام X15 بود که در جلوی این موشک کابینی برای خلبان گذاشته بودند و موشک دیگری را در بدنه ی این موشک تعبیه کرده بودند. این موشک را در زیر بال یک هواپیمای بمب افکن بزرگ B52 گذاشته بودند . این موشک را به ده کیلومتر بالای سطح زمین بردند و آن را از هواپیما جداکردند هنگامی که موشک با سرعت رو به جلو می رفت موشک دوم که در بدنه ی موشک X15 تعبیه شده بود روشن شد و به فضای ۵۰ کیلومتر بالای سطح زمین رسید بعد از طی کردن قوسی به زمین برگشت . خلبان این موشک آقای اسکات کراس فیلد بود. اطلاعاتی که از این پرواز به دست آورده بودند اطلاعاتی بود که لازم داشتند تا بعد ها سفینه هارا می خواستند به زمین برگردانند بدانند اصطکاکی که سفینه با جو با سرعت زیاد ایجاد می کند چگونه است. البته سرعت x15 هیچوقت به سرعت سفینه ها نرسید . حداقل سرعت سفینه ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت است و سرعت x15 در حدود ۱۱ هزار کیلومتر در ساعت بود.
آمریکایی ها هیچگاه فکر نمی کردند که روسها از نظر تکنولوژی آنقدر پیشرفت کنند که بتوانند زودتر از آنها ماهواره به فضا بفرستند . این واقعا افتخار بزرگی برای دولت روسیه بود دلیل اینکه روسها توانستند اولین ماهواره را به فضا بفرستند این بود که در علم اتم از آمریکاییها عقب تر بودند شش سال قبل از آنکه روسها بتوانند بمب اتم درست کنند آمریکاییها به آن دست یافته بودند . بمب اتم خاصیتی دارد که باید وزن پایین بیاید و نیرو بالا برود. آمریکاییها در طول این ۶ سال این کار را انجام داده بودند . وزن بمب های اتمی آمریکا خیلی کمتر بود . بنابراین موشک هایی درست کردند که بمب های اتم را از آمریکا به روسیه ببرد چون در آن زمان تنها دشمن آمریکا روسیه بود موشک ها تقریبا موشک های سنگین و بزرگی نبودند.
Atlas
دو موشک مزبور Redstone وAtlas نام داشت . موشک رد استون قرار بود بمب های اتمی را از اروپا به روسیه ببرد و موشک اطلس قرار بود که بمب هارا از آمریکا به روسیه ببرد و هر دو موشک قاره پیما بودند آمریکاییها در جنگ دوم جهانی برای بمب باران لندن از موشک های Redstone و Atlasکه بر پایه تکنولوژیV1 و V2 بود استفاده می کردند. در آن هنگام که بمب اتم درست شده بود آنها سعی داشتند تا کاری انجام دهند که با هواپیما بمب ها را جابه جا نکنند . زیرا سرعت هواپیما در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر در ساعت بود و ساعت ها طول می کشید تا از اروپا به بالای مسکو برود.
آمریکاییها درتلاش بودند تا موشک درست کنند زیرا موشک قادر است در طول ۲۰ تا ۴۰ دقیقه بمب اتم را از مملکتی به مملکت دیگر ببرد . هنگامی که جنگ دوم جهانی آغاز شد تیمی که برای آمریکا موشک درست می کردند در محلی به نام پینو مونده مستقر بودند . پینو مونده نزدیک روسیه بود و قوای روسیه قبل از آمریکاییها این مکان را در اختیار گرفتند. موشک و طراحان موشک را با خودشان به روسیه بردند .
Wernher von braun
روسها از سال ۱۹۴۵ به بعد شروع به ساختن موشک کرده بودند از آن جایی که بمب اتم روسها جلوتر از آمریکاییها نبود خیلی سریعتر بود و مجبور بودند که موشک های قوی درست کنند . رئیس تیم آلمان ها آقای ورنر وان براون(Wernher von braun) بود . که قبل از حمله ی روسها از آن محل فرار کرده بودو ۸عدد موشک v2 را با خودش برده بود. بعد از آن آمریکاییها تیمی به سرپرستی آقای وان براون درست کردند .موشکی که وان براون درست کرده بود موشک رد ستون بود . از آنجایی که بمب اتم آمریکاییها وزن زیادی نداشت ردستونبه نیرومندی موشک روسها که آن را از آلمان ها درست کرده بودند نبود. هنگامی که زمان فرستادن ماهواره ها به فضا فرارسید آقای وان براون به رئیس جمهور آن زمان آمریکا آقای آیزن هاور گفت که من می توانم با موشکی که در اختیارم دارم در یک هفته ماهواره ای را به فضا بفرستم اما آیزن هاور مخالفت کرد . از آنجایی که آمریکا سیاست به خصوصی داشت نیروی دریایی آمریکا را انتخاب کردند تا موشکی درست کنند تا اولین ماهواره آمریکایی را در مدار زمین قرار دهد.
Sputnik
نا گهان در دهم اکتبر ۱۹۵۷ تمام رادیو ها و تلویزیون ها اعلام کردند که روسها یک ماهواره به دور زمین فرستادند قبل از اینکه آمریکاییها بتوانند ماهواره ی خود را به فضا بفرستند . این ماهواره اسپوتنیک(Sputnik) نام داشت . اسپوتنیک توپی فلزی به قطر ۵۸ سانتی متر و به وزن ۸۳ کیلوگرم بود که دارای ۴ آنتن و در داخل آن یک فرستنده ی رادیویی وجود داشت و همینطور که به دور زمین می رفت دائم صدایی بوق مانند از خودش منتشر می کرد تا تمام دنیا گوش کنند و بفهمند که تکنولوژی روسها به دور زمین رسیده است . پس از ۲۹ روز اسپوتونیک وارد جو زمین شد و در جو سوخت .
تاریخچه ی سفر به فضا ازاکتبر سال ۱۹۵۷ شروع شد .
Explorer
این موضوع نگرانی شدیدی در دولت آمریکا به وجود آورد آیزن هاور رئیس جمهور آمریکا خواست تا طرحی را پایه ریزی کند که نه تنها به روسها برسد بلکه از آنها جلوتر برود این جریان همچنان ادامه داشت ورنر براون همچنان سعی داشت که با موشک رد استون اولین ماهواره را به فضا بفرستد و همچنان مخالفت می کردند تا اینکه آمریکا اعلام کرد ونگارد آماده فرستادن به فضا است . همه دنیا سال ۱۹۵۸ را سال زمین اعلام کردند. و دولت آمریکا پروژه ایی تحت عنوان (vanguard) درست کرده بود تا ماهواره کوچکی به فضا بفرستد . این اولین تلاشی بود که آمریکاییها انجام دادند تا ونگارد را به فضا بفرستند اما ونگارد حتی از سکوی پرتاب هم بلند نشد و در همان جا منفجر شد این ناکامی فاجعه بزرگی بود. بالاخره آیزن هاور تسلیم وان براون شد و قبول کرد تا ردستون اولین ماهواره ی آمریکایی که اکسپلورر(Explorer) نام داشت را به فضا بفرستد و اکسپلورر را به روی موشک رد استون قرار دادند .
سفینه هایی که به مدار زمین می روند هنگامی که به فضا برسند و از موشک جداشوند بعد از آنکه به سرعت ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت رسیدند دیگر نیرو و موتوری نیاز ندارند تا آنها را در مدار زمین نگه دارد . در واقع اگر شما سنگی را در هرجا از زمین به صورتی افقی و با سرعتی معین پرت کنید یک مسیر منحنی را طی می کند و به روی سطح زمین می افتد . اگر شما محاسبه ای انجام دهید و همان سنگ را در حدود ۱۸۰ کیلومتر به بالا برده و یک سرعت افقی ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت به این سنگ بدهید این سنگ در حال افتادن است . ولی طوری می افتد که مسیر منحنی آن درست به اندازه ی مدار زمین است و برای همیشه در حال افتادن خواهد بود . اگر سرعت آن را زیاد کنیم قوس بیشتری خواهد یافت و از زمین دور خواهد شد و اگر سرعت آن را کم کنیم وارد جو زمین خواهد شد .
در آمریکا سازمان هوانوردی وجود داشت تصمیم گرفتند سازمان هوانوردی و فضا نوردی را تاسیس کنند و آن را NASA نام نهادند(National Aeronautic and Space Administration) اولین کاری که این سازمان انجام داد ساخت یک سفینه و انتخاب فضانورد ها بود . تا اولین فضانورد را قبل از روسها به مدار زمین برسانند . زیرا روسها فضانوردی به مدار نفرستاده بودند . هرچند بعد از اسپوتنیک سفینه ی کوچکی را درست کردند و در داخل آن سگی به نام لایکا گذاشته و به فضا فرستادند و ۸ بار به دور زمین گردش کرد هنگامی که به زمین برگشت سگ مرده بود و اعلام کردند هنگامی که سفینه وارد جو زمین شد فشاری که به روی سگ آمد نتوانست تحمل کند . ولی در سال ۲۰۰۰ مشخص شد که این سگ در ۱۵ دقیقه اول مرد . زیرا سفینه سگ به قدر کوچک بود که آن را در داخل سفینه بسته بودند و به قدری تقلا کرده بود که درجه حرارت زیاد شد و بعد از ۱۵ دقیقه لایکا مرد .
ناسا تصمیم گرفت تا بر اساس پروژه ای به نام مر کوری(Mercury) قبل از روسها فضانورد هایی به مدار زمین بفرستد و هفت فضانورد را برای این پروژه انتخاب کرد:
۱/آلن شپرد (Alan Shepard)
اولین کسی بود که در پروژه مرکوری به فضا رفت و بعد از یک حرکت قوسی در آسمان به زمین برگشت درست مانند پرواز x15 . فقط در حدود ۸۰ کیلومتر به بالا رفت و بعد در طی کردن مسافت ۱۵۰ کیلومتر به پایین آمد . بعد از آن آزمایشی به روی بدن او انجام دادند . و مشخص شد که گوش او دچار مشکل شده است و به او اجازه ی پرواز با هیچ سفینه ایی را ندادند و عنوان رئیس فضانورد ها را به او دادند . او از شهرتی که بدست آورده بود پولدار شد و خودش را مداوا کرد بعد از ۱۲ سال در یکی از پرواز هایی که آپولو ۱۴ داشت خودش را برای این پرواز انتخاب کرد براساس آزمایش های پزشکی هیچ مشکلی به لحاظ شنوایی نداشت . از آن گروه هفت نفره او تنها فضانوردی بود که به کره ماه رفت .
۲/ویرگیل گریسام (virgil Grissom)
فضانوردی بود که بعد از آلن شپرد پرواز قوسداری به فضا داشت بعد از آن در پروژه جمی نای که بعدا به آن خواهیم پرداخت یکی دو پرواز داشت . هنگامی که سفینه آپولو را که قرار بود بشر را به ماه ببرد روی یک موشک امتحان می کردند گریسام به همراه دو فضانورد دیگر به نامهای چفی و ادوین در آن سفینه جان خود را از دست داد
۳/جان کلن (John Glenn)
اولین آمریکایی بود که به مدار زمین رفت و بعد از آن او برای سازمان ناسا مهره ای با ارزش بود دیگر به او اجازه ی هیچ پروازی را ندادند تا اینکه او سناتور شد و در سن ۷۶ سالگی دوباره ناسا اورا به مدار فرستاد از آنجا که از نفوذ و اعتبار بالایی برخوردار بود پروژه ایی طراحی کرد که فعل و انفعالات بدن یک فضانورد ۷۶ ساله در فضا مورد بررسی قرار گرفت . جان گلن ۷۶ ساله برای این پروژه دوباره به فضا رفت .
۴/اسکات کارپنتر (Scott Carpenter)
عاقبت خوبی در ناسا نداشت او دومین فردی بود که بعد از جان گلن به فضا رفت در فضا به حرف کسانی که در اتاق کنترل بودند گوش نمی داد و خودسر سفینه را هدایت می کرد و ۱۰ کیلومتر دور تر از جایی که قرار بود فرود بیاید فرود آمد . او با خودسری هایش جان خود و سرنوشت پروژه را به خطر انداخته بود بعد از اولین پروژه اورا از ناسا اخراج کردند و به زیر دریا فرستادند . در زیر دریا مکانی ساختند که انسان برای مدت ۵ الی ۶ ماه در آنجا زندگی کند تا ببیند بعد از این مدت بدن انسان چه حالتی پیدا می کند .
۵/گردن کوپر(Gorden Cooper)
یکی از موفق ترین فضانورد هایی بود که در پروژه مرکوری یک دور به مدار زمین رفت و در پروژه های بعدی نیز حضور داشت .
۶/والتر شیرا (Walter Schirra)
در پروژه جمی نای اولین کسی بود که دو سفینه را که سرعت آنها ۲۸ هزار کیلومتر در فضا است با هم اتصال داد این کار بی اندازه مهمی بود که انجام داد مخصوصا برای رفتن به ماه چنین کاری نیاز بود در غیر این صورت هرگز نمی توانستند به ما بروند .
۷/دیگس لیتون
اصلا به فضا نرفت زیرا مشکلی در قلب او ایجاد شده بود که نمی توانست به فضا برود در سال ها بعد هنگامی که روس ها و آمریکایی ها شروع به همکاری کردند دیگس لیتون را به ایستگاه فضایی sky lab فرستادند .
هدف از درست کردن پروژه مرکوری این بود که اولین انسان را به مدار برساند که با موفقیت همراه نبود در دوازدهم آوریل ۱۹۶۱ روس ها اولین فضانورد را به فضا فرستادند این فضانورد روسی یوری گاگارین (Yuri Gagarin) نام داشت . در ۲۷ مارس ۱۹۶۸ گاگارین به همراه سریوگین در یک حادثه هوایی با یک هواپیمای دو نفره جانش را از دست داد .
در ۲۱ آوریل ۱۹۶۱ آلن شپرد به داخل کپسول مرکوری که آمریکایی ها درست کرده بودند رفت تا اولین آمریکایی به مدار زمین برود . مرکوری را روی موشک رداستون قرار دادند این موشک خیلی کوچکتر از موشکی بود که یوری گاگارین را به فضا برده بود زیرا این موشک به اندازه ایی نیرو داشت تا سفینه مرکوری را به ۱۲۰ کیلومتری فضا پرتاب کند و نمی توانست سعت ۲۸ هزار کیلومتری در ساعت را به سفینه بدهد تا آن را به ۱۸۰ کیلومتری بالای زمین برساند البته آلن شپرد کار بسیار مهمی انجام نداد زیرا قبل از آن اسکات کارپنتر همین کار را انجام داده بود از آنجایی که برنامه های فضایی اهمیت زیادی پیدا کرده بود مدال افتخاری را به او دادند .
قبل از عزیمت جان گلن به فضا روس ها اولین فضانورد زن به نام والنتینا ترشکووا و اولین فضانورد مرد را به فضا فرستاده بودند . فضانوردی به نام تی تاف را به مدار فرستادند که ۱۷ بار به دور مدار زمین رفت و یک مدال بزرگی را درست کرده بود به ماه فرستاد و با سطح آن برخورد کرد .
رئیس جمهور جدید آمریکا جان کندی تمام مشاوران خود را برای تهیه پروژه تازه ایی که روس ها هنوز آن را انجام نداده بودند جمع کرد پس از پژوهش های فراوان بر آن شدند تا یک فضانورد را به کره ی ماه بفرستند کاری که روس ها هنوز موفق به انجام آن نشده بودند آنها طرح ریزی نقشه ای برای سفر انسان به کره ی ما و برگشتش به زمین را آغاز کردند………
برچسب ها: تاریخچه سفر به فضا – بخش اول، تاریخچه سفر به فضا، نجوم،
نویسنده: محمد حسین منتظری 
