دانلود فیلم مستند اسرار فضا: ناسا چه چیزهایی را مخفی می کند؟

دانلود فیلم مستند اسرار فضا: ناسا چه چیزهایی را مخفی می کند؟

Secret Space: What Is Nasa Hiding

مستندی دیدنی با عنوان:
اسرار فضا: ناسا چه چیزهایی را مخفی می کند؟

لینکهای دانلود (نسخه اورجینال)
Part 1
Part 2
Part 3
Part 4
Part 5
Part 6
Part 7
Part 8

برچسب ها: دانلود فیلم مستند اسرار فضا: ناسا چه چیزهایی را مخفی می کند؟، دانلود، فیلم، دنلود فیلم، اسرار، ناسا، اسرار ناسا، ناسا چه چیزهایی را مخفی می کند؟،

شتاب دهنده Cern چیست؟

یك لابراتورار اروپایی برای ذرات فیزیك است. در این لا براتوار بزرگترین وعمیق ترین آزمایشات و تحقیقات از سال 1954 برروی ذرات فیزیكی انجام می گرفته است. این لابراتوار در بیست كشور دنیا عضو داشته و لابراتوار اصلی آن در مرز سوئیس و غرب ژنو قرار دارد.تعداد كشور های عضو تا سال 2004 حدودا 36 كشور بوده ك

Cern

Cernیك لابراتورار اروپایی برای ذرات فیزیك است. در این لا براتوار بزرگترین وعمیق ترین آزمایشات و تحقیقات از سال 1954 برروی ذرات فیزیكی انجام می گرفته است. این لابراتوار در بیست كشور دنیا عضو داشته و لابراتوار اصلی آن در مرز سوئیس و غرب ژنو قرار دارد.تعداد كشور های عضو تا سال 2004 حدودا 36 كشور بوده كه از چهار قاره اروپا آمریكا ،آسیاو استرالیا می باشند.

شامل اتریش،بلغارستان،جمهوری چك،دانمارك،فرانسه، آلمان ،ایتالیا، اسپانیا،سوئد و... است.

كار cernتحقیق بر رویعلم واصول طبیعت می باشد.مانند ماده چیست ؟ازكجا می آید؟ و مطالب پیچیده تر مانند ستارگان،سیارات،والبته انسان.

 

پروژه شتاب دهنده ذرات LHC(large hadron collider)

پروژه شتاب ذرات یكی از مهم ترین پروژه های مركز تحقیقات هسته ای پروژه شتاب ذرات یكی از مهم ترین پروژه های مركز تحقیقات هسته ای cern می باشد كه با مدیریتcernو مشاركت 37 كشور دنیا از جمله آمریكا روسیه ...وایران مجموعه تجهیزات آن ساخته شده است كه مسئولیت مهم ایران در این پروژه عظیم12500تنی220تن تجهیزات سیلندر هاfcsومیزهای ساپورت كننده به نام hftable  می باشد.

شتاب دهنده چیست؟

LHCاحتیاج دارد به یك میدان مغناطیسی خیلی قوی كه بتواند اشعه های پروتونی را در یك محور نگه داشته كه این كار تقریبا با نرخ 100%ساخته شده است.

آشكار ساز های كه  برخورد های ذرهای را در LHCمطالعه می كند بزرگتر و پیچیده تر از همیشه خواهند بود آنها سریعتر هم هستند تا جایی كه می توانند برخورد 800000000(800میلیون)ذره را در ثانیه اندازه بگیرند.

بیشتر آشكار ساز های فیزیك ذرهای اطراف یك سیستم مغناطیسی ساخته شده اند برای اندازه گیری شتاب ذرات پرتاب شده  در LHCاز یك سوئیچ مغناطیسی فوق العاده به طول 12متر  وقطر داخلی 6 متر و قدرت میدان 4 تسلا( 10 هزار برابر نیروی جاذبه زمین ) استفاده می شود.

این بزرگترین آهنرباای است كه تا به حال در جهان ساخته شده است.

 

FCS وHF TABLE

سیستم FCS  یا The Forward Calorimeter Shieldigشامل دو نیم پوسته می باشد. كه بالای میز نگه دارنده (HF)نصب می شود اولین كار FCSمحافظت از محیط تششعات رادیو اكتیو بوده و در درجه دوم كه در واقع مهمترین كار FCSاز لحاظ فنی می باشد ثابت نگه داشتن لبه گوه های Absorberمی باشد كه این مهم از طریق فیكس شدن گوه ها به شعاع داخلی بخش میانی fcsبه نامCentral housingصورت گرفته و بوسیله پیچهایی كه بر روی شعاع آن و خارج از مركز تعبیه شده اند قابل تنظیم هستند.یك نیمه كامل FCSشامل سه قسمت زیر می باشد:

1)پوسته مركزی –Central housing

2)پوسته راست بیرونی-right Outer Shielding

3)پوسته چپ بیرونی-Outer Shielding left

پوسته های چپ و راست به وسیله پیچهایی به پوسته مر كزی وصل شده و مجموعا بر روی میز hfقرار داده می شوند.در جهت شعاعی و از داخل به بیرون هر fcsاز یك ورق بلا ضخامت 100 میلی متر و بتون و پلی اتیلن قلیایی تشكیل شده است.

در قسمت بیرونی پوسته ورقهای نازك جوشكاری شده اند كه باعث به وجود آمدن فضای خالی جهت تزریق بتون می شوند .

در جهت موازی با محور اصلی و نزدیك به سطح بیرونی در پوشی به نام پلاگ(plug)نصب می شود كه ساختار كالریمترhfرا بر رویfcs كامل می سازد.

مشخصات:cms

طول6/21 متر-قطر بیرونی8/14متر-وزن12500تن

هر hfشامل یك جذب كننده قوی كه تقریبا از نیم میلیون فیبر نوری تشكیل شده است می باشد.

این جذب كننده تمام نوری را كه بوسیله گذر ذرات به وجود می آید ردیابی می كند

كاربد شتاب دهنده:

مهمترین موارد استفاده از كاركرد شتاب دهنده ها عبارت است از :

1)تولید انرژی

2)استفاده های دارویی و درمانی

3)اندازه گیری ابعاد ستارگان و سیارات و اجرام آسمانی

4)مشخص نمودن طول عمر اجسام طبیعی

1.تولید انرژی

 

جدید ترین طرح تولید انرژی در قرن 21 استفاده از شتاب ذرات فیزیكی می باشد.

استفاده از میدان الكتریكی ومغناطیسی  برای شتاب دادن و كنترل ذرات بار دار الكتریكی تا مرز سرعت نور است.

این سیستم ها قادر هستند سرعت الكترون ها و پروتو ن ها را تا مرز سرعت نور شتاب دهند. وقتی ذرات تا این حدود شتاب گرفتند سطح انرژی آنها چند میلیون برابر می شود و دارای انرژی عظیم وفراوانی می شود.

در آزمایشگاه فومی در آمریكا قادر است ذرات پروتون را تا یك تریلون الكترون ولت شتاب دهد.

اگر ما به وسیله این شتاب دهنده پروتون های یك گرم هیدروژن معمولی كه در آب زیاد است را تزریق كنیم وشتاب دهیم انرژی پروتون ها برابر خواهخد شد با انرژی26میلیارد كیلو وات ساعت انرژی كه برابر شكافت 1200 كیلو گرم اورانیوم یا 15 میلیون بشكه نفت.

 

استفاده دارویی

از شتاب دهند ها به دو صورت دردرمان بیماری استفاده می شود یكی به صورت تصویری یا انگارشی و دوم به صورت معالجه مدت دار.

یك نوع عیب یابی در مان اتمی اخیرا به ما اطلاعات ارزشمندی را رائه می دهد چرا كه مواد رادیو اكتیو از نوع خاص می تواند می توانند بدون خطر به داخل بدن بیمار تزریق شوند.و بر روی بافتها واعصابی كه فرمان داده شده اند اثر می گذارند و سپس ردیابی و آنالیز اطلاعاتی راجع به عملكرد بدن ومتابولیسم آن به ما می دهند.

درمان دراز مدت

این نوع معالجه درمانی در طول زمان جهت حدود نیمی از تمامی افراد سرطانی استفاده می شود كه یك نوع جراحی بیو لوژیكی محسوب می شوند پس از ورود به بدن بیمار سرطانی این ذره فقط بر روی dnaاثر گذاشته وبا جداكردن یا بریدن dnaهای مزاحم و عقیم كردن آنها مانع از تكثیر سلولی می شود.اشعه xو اشعه های الكترونی از یك شتاب دهنده خطی شبیه به نمونه های در cernاما در ابعاد كوچكتر تولید میشوند.

تحقیقات از ویروس تا ستارگان:

اندازه گیری ابعاد  وساختمان ویروسها واینكه چگونه و چه مدت زندگی می كنند و یا اتفاقاتی كه در وسط ستارگان می افتد.

همچنین به وسیله ذرات شتاب دهنده می توان شهاب سنگ هارا یا اجرام آسمانی سرگردان را كه كره زمین را در معرض خطر قرار می دهند را نابود كرده  وبه انرژی تبدیل نمود و از انرژی به دست آمده استفاده نمود.

از شتاب دهنده می توان در علوم زمین شناسی و شیمی استفاده كرد به عنوان مثال مشخص نمودن طول عمر اجسام روی كره زمین همانگونه كه می دانید تمام موجودات در كره زمین از كربن استفاده می كنندونیز پس میدهند.كربن ها به دو نوع12(دارای 6 نوترون و6پروتون)14(2 نوترون اضافه نسبت به كربن 12 می باشد).

نصف عمر كربن 14 برابر 5730 سال است بدین ترتیب هر تعداد اتمهای كربن14 اتمی را كه یك موجود زنده زندگی خود را با آن شروع می كند پس از 5730 سال نیمی از آنها با قی مانده است. تا مادامی كه یك حیوان یا .. زنده است نسبت بین كربن 12 و14 همیشه ثابت باقی می ماند

اما هنگامی كه می میرد تعداد كربنهای 14 با آهنگ كندی كاهش می یابد وتناسب كربنها بر هم می خورد ،شتاب دهنده وزنی این تناسب را اندازه گیری كرده  وبه ما می فهماند كه موجود زنده در چه زمانی در قید حیات بوده است.

 

انواع شتاب دهنده ها:

1)شتاب دهنده خطی

2)شتاب دهنده مداری

3)شتاب دهنده سیلكووترون

 

ساخت و نگه داری آن كم هزینه وآسان است و در ضمن می توان این سیستم های مولد را در ابعاد و مقیاس های مختلف ساخت.(ساخت یك شتاب دهنده خطی به طول100متر و ولتاژ1-میلیون ولت است قادر است انرژی معادل انرژی یك گیگا الكترون ولت تولید نمودكه معادل است با انرژی 26 میلیون كیلو وات ساعت است.)

اگر موفق شویم 50% ازانرژی این شتاب دهنده استفاده كنیم شتاب دهنده قادر است معادل 20 هزار نیروگاه اتمی در مقیاس نیروگاه اتمی هزار مگاواتی نیروگاه بوشهر تولید كند.وقادر است 20 میلیون مگا وات انرژی تولید كند.علاوه بر آن از حرارت و گرمای تولید شده می توان برای بخار كردن آب دربا و تولید آب شیرین استفاده كرد.محاسبات نشان داده است كه این سیستم قادر است در سال معادل بارندگی سالیانه كشور آب شیرین تولید كند بدون اینكه هوا را آلوده كند یا مشكلاتی از قبیل زباله های هسته ای یا پسمانده و آلودگی ایجاد كند.

سوخت مصرفی آن تنها چند گرم هیدروژن معمولی است.انرژی تولیدی از یك دستگاه شتاب دهنده یك گیگا الكترون ولت است كه با انرژی 2500000 لیتر بنزین خواهد بود. بنابر این اگر به مدت یك سال كار كند انرژی معادل500میلیارد بشكه نفت انرژی تولید می كند.ارزش اقتصادی آن انرژی معادل 2 برابر ذخایر نفت عربستان سعودی است.

 

مزایا این سیستم:

میتوان در ابعاد واندازه های مختلف ساخت

نگهداری آن آسان است

هیچگونه ذ باله ای تولید نمی كند

محصول نهایی آن آب خالص یا بخار آب است

منبع عظیمی از انرژی ذخیره شده وعمر منابع انرژی نا محدود می شود.

دانشمندان با بکارگیری آزمایشی پرهزینه در مرز سوئیس و فرانسه ، تلاش تازه ای را برای پی بردن به علت پیدایش هستی شروع کرده اند.

به گزارش آریا به نقل از شبکه تلویزیونی الجزیره انگلیسی ؛ گروهی از دانشمندان اروپایی به شدت تلاش می کنند یکی از بزرگترین معماهای جهانی را که همانا چگونگی پیدایش هستی است، حل کنند .این دانشمندان سالها وقت گذاشتند و میلیاردها دلار روی یک طرح هزینه کرده اند تا پاسخ این معما را پیدا کنند.برخی از منتقدان می گویند اجرا کردن این طرح ازمایشی درصورت بروز هر گونه اشتباه می تواند به یک فاجعه تبدیل شود و پیامدهای منفی برای کره زمین داشته باشد.

در عمق صد متری زیر زمین در مرز سوئیس و فرانسه گروهی از دانشمندان هستند که می خواهند تاریخ پیدایش جهان را بازسازی کنند.در تونلی که بین دو کشور احداث شده است لوله ها و سیم ها وتجهیزات پیشرفته زیادی نصب شده اند هدف از نصب این تجهیزات تکرار کردن "انفجار بزرگ" در زمان پیدایش هستی و میکرو ثانیه های بعد از ان است .دانشمندان می گویند زمانی که انفجار بزرگ رخ داد جهان هستی شروع به تشکیل شدن کرد.

دانشمندان دراین ازمایشگاه زیر زمینی به کمک میلیاردها ذره کوچک میکروسکوپی که پروتون نام دارند درنظر دارند این ازمایش ها را انجام دهند .دانشمندان در داخل لوله هایی که درطول این تونل بیست و هفت کیلومتری کشیده شده اند پروتون ها را دریک لوله به یک سمت و در دیگر لوله ها به طرف مخالف ارسال می کنند این ذرات در یک نقطه که شبیه یک محفظه است به یکدیگر برخورد می کنند در ز مان برخورد ،تعداد ذرات عبوری درمدت یک ثانیه باید هشتصد میلیون باشد که این تعداد برای ازمایش بسیار حیاتی است دانشمندان می گویند "مدت زمان کمتر از یک ثانیه" که بعد ازبرخورد طی می شود برای پی بردن به علت پیدایش هستی بسیار مهم است .

این طرح که در ازمایشگاه سرن (Cern ) سوئیس به مدت چهارده سال دنبال می شود هشت میلیارد دلار هزینه داشته است .این طرح چند ملیتی است و کشورهای مختلف هزینه های ان را تامین می کنند.
اما نگرانی ای که وجود دارد این است که این ازمایش ممکن است سیاه چالی به وجود اورد و باعث شود که بخش هایی از کره زمین به درون ان کشیده شوند.

قرار است این برخورد عظیم ذرات درسال دوهزار وهشت انجام شود دوازده ماه بعد ازاین برخورد نتیجه تحقیق اعلام خواهد شد .بلبلب

ساخت تجهیزات  در ایران

 

اجرای عملیا ت ساخت وپیش مونتاژ مجموعه های تعهد شده توسط وزارت علوم تحقیقات و فن آوری جمهوری اسلا می ایران جهت واحد تحقیقاتی cern مطابق با specification nارائه شده از  سوی cern در قالب دو پروژه مجزا تحت عناوینhf tableوfcsپس از انجام  per qualification توسط cernطی دو قرار داد جداگانه از سوی موسسهipm(مركز تحقیقات نظری فیزیكی و ریاضی ایران) به شركت هپكو اراک به عنوان پیمانكار اصلی ساخت مطابق با چارت عملیاتی ذیل جهت اجرا واگذار گردیید.

 

 

 

 

ایران در "سرن"

ایران در ژوئن ۲۰۰۱ رسما به عضویت این پروژه درآمد و از همان زمان در ساخت تجهیزات آشكار سازها مشاركت كرد. در چارچوب قرارداد همكاری، ایران مشاركت در آزمایش سی.ام.اس را پذیرفت.بر این اساس، ایران مسئولیت ساخت میز بسیار بزرگی را كه قرار است آشكارسازها بر آن نصب شوند را پذیرفت.این میز باید بتواند قطعاتی به وزن حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ تن را تحمل كند كه اجزای آن با فاصله میلیمتری از یكدیگر باز و بسته می شوند.این میز در حقیقت یك دستگاه مكانیكی با تولرانس بسیار بالا به شمار می رود كه هزینه ساخت آن نیز برعهده ایران است. دكتر محمد محمدی، متخصص فیزیك ذرات بنیادی و سرپرست گروه سازنده شتاب دهنده سرن در ژنو، كه از طرف دانشگاه فلوریدا این مأموریت را عهده دار شده است در این زمینه می گوید: برای ایران، موضوع اصلی فعالیت های پژوهشی از این قبیل، دستیابی به منافع اقتصادی آنی نیست، بلكه منفعت اصلی، دستاوردهای علمی است كه از طریق مشاركت در یك پروژه علمی بین المللی، آن هم در بالاترین سطح پژوهش در حوزه فیزیك ذرات بنیادی نصیب كشورمان می شود.سرن چه از لحاظ فناوری و چه از نظر مطالعات نظری یكی از بالاترین سطوح علمی را داراست و هر كشوری افتخار می كند كه سهمی در اجرای این پروژه داشته باشد، خوشبختانه پس از موفقیت در طراحی این میز، ساخت دو سیلندر مكانیكی بزرگ نیز كه به صورت پوشش، آشكارساز را دربرمی گیرند، به ایران واگذار شد. ساخت این سیلندرها به طراحی بسیار ظریف و دقیقی نیاز دارد و به لحاظ فناوری در سطح بالایی قرار دارد.هزینه ساخت این دو سیلندر، كه به همراه هزینه ساخت میز یك میلیون دلار برآورد می شود را نیز ایران می پردازد و دستگاه ها پس از تكمیل شدن تحویل سی.ام.اس خواهند شد.در حال حاضر، هفت پژوهشگر و دو دانشجوی ایرانی در سرن مشغول به كار هستند و دانشجوی سومی نیز انتخاب شده است كه طی چند ماه آینده عازم مؤسسه سرن خواهد شد.این دانشجویان در حال گذراندن دوره دكترا در رشته فیزیك ذرات بنیادی هستند و برای انجام پایان نامه های خود به سرن می روند.دكتر حسام الدین ارفعی یكی از مسئولان پروژه سرن در كشورمان در گفت وگویی با همشهری درخصوص چگونگی پیشرفت آن می گوید: بخش اعظم امور فنی انجام شده و كار با موفقیت پیشرفته است و امیدواریم اسفندماه میز ساخته شده را تحویل دهیم. در این بخش با همكاری خوب مهندسان و شركت مجری مشكل خاصی ایجاد نشد.وی با اشاره به اهمیت بخش علمی مشاركت ایران در این پروژه می گوید: در حال حاضر برای مشاركت علمی در این پروژه كه به مراتب مهمتر از بخش فنی آن است، سه پژوهشگر ایرانی اعزام شده اند و همكاری علمی در این پروژه عظیم، در كنار دانشمندان برجسته دنیا، به منزله سهیم شدن كشور ما درعلم تراز اول جهان خواهد بود.وی گفت: تاكنون برای انجام امور فنی این پروژه در ایران، حدود ۴۰۰ میلیون تومان هزینه شده و پیش بینی می شود كل مخارج آن به ۶۰۰ میلیون تومان بالغ گردد.وی افزود: البته كمك ایران به این پروژه در مقابل كشوری مثل پاكستان كه تنها یك قلم ۵ میلیون دلاری به جز سهم خودش (كه دو برابر ایران بوده) بوده است، رقم ناچیزی است.

 

با ساخت نخستین شتابگر خطی در كشور ایران به جمع كشورهای صاحب فن‌آوری تولید شتابگر می‌پیوندد.
با تلاش محققان پژوهشگاه دانش‌های بنیادی، نخستین شتابگر خطی ساخت ایران تا پایان سال آینده به بهره‌برداری رسیده و جمهوری اسلامی ایران به جمع معدود كشورهای صاحب دانش ‌فنی پیشرفته ساخت این تجهیزات ملحق می‌شود.

 به گزارش خبرنگار سرویس «فناوری» خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در حال حاضر در بین كشورهای در حال توسعه تنها كشورهای چین، هند و برزیل از فن‌آوری ساخت شتابگرهای خطی برخوردارند كه با اتمام طرح ساخت شتابگرهای خطی (Linear Accelerator) ایران نیز به عنوان چهارمین كشور در حال توسعه به جمع كشورهای صاحب فن‌اوری ساخت شتابگرهای خطی ملحق می‌شود.

شتابگرهای خطی علاوه بر كاربردهای وسیع تحقیقاتی در زمینه مختلف پزشكی و صنعتی از جمله پرتونگاری و پرتودرمانی بیماران صعب‌العلاج، رادیوگرافی صنعتی و پرتو فرآوری كاربرد دارد.

دكتر محمد لامعی رشتی، عضو هیات علمی پژوهشكده فیزیك پژوهشگاه دانش‌های بنیادی(IPM) در گفت‌و‌گو با خبرنگار «فناوری» ایسنا اظهار داشت: در راستای اجرای طرح ساخت شتابگر بزرگ ملی ایران كه پیش‌بینی می‌شود ساخت آن حدود 10 سال به طول بینجامد، از حدود سه سال پیش طرح ساخت یك شتابگر خطی در ابعاد كوچكتر و با كاربری صنعتی و پزشكی از سوی محققان پژوهشگاه دانش‌های بنیادی آغاز شده است.

وی خاطرنشان كرد: این شتابگر در حال حاضر در دانشگاه صنعتی اصفهان و پارك علمی تحقیقاتی اصفهان در حال ساخت است كه امیدواریم تا پایان سال 1385 شاهد بهره‌برداری از این دستگاه باشیم.
دكتر لامعی هدف از ساخت این شتابگر خطی را ورود به عرصه فن‌آوری و پاسخ به نیازهای داخلی عنوان و تصریح كرد: با وجود آن كه سابقه ساخت شتابگرها در دنیا به بیش از هفت دهه می‌رسد، فن‌آوری آن تاكنون به كشور ما وارد نشده است البته در ایران شتابگرهای مختلفی وجود دارند كه از قدیمی‌ترین آنها دستگاه واندوگراف سازمان انرژی اتمی و شتابگر سیكلوترون این سازمان است كه برای تولید رادیوایزوتوپ‌ها و انجام تحقیقات به كار می‌رود.

وی افزود: علاوه بر در سال‌های اخیر چندین شتابگر برای درمان سرطان‌ها و رادیوتراپی در بیمارستان‌ها نصب شده‌اند و همچنین شتابگر الكترونی دیگری در مركز پرتوفرایند سازمان انرژی اتمی در یزد نصب شده كه عمدتا كاربرد صنعتی دارد.

عضو هیات علمی مركز تحقیقات هسته‌یی سازمان انرژی اتمی در ادامه با بیان این‌كه طبق برآوردهای صورت گرفته بیمارستان‌ها و مراكز درمانی كشور برای ارائه خدمات رادیوتراپی و پرتودرمانی حداقل به حدود 100 دستگاه شتابگر خطی كوچك نیاز دارند، ابراز امیدواری كرد كه با دستیابی ایران به فن‌اوری ساخت شتابگرهای خطی گام موثری در جهت تامین نیازهای آتی كشور در این بخش برداشته شود.

دكتر لامعی در تعریف شتابگرهای خطی به ایسنا گفت: شتابگر خطی الكترون دستگاهی است كه ذرات الكترون را به سرعت‌های بسیار بالا می‌رساند. برای افزایش سرعت یك ذره باردار باید این ذره را تحت تاثیر یك میدان الكتریكی قرار دهیم اما ایجاد میدان‌های الكتریكی خیلی قوی برای شتاب دادن زیاد ذرات ممكن نیست زیرا مشكل جرقه زدن و تخلیه‌های ناخواسته ایجاد می‌شود، بنابراین یكی از راهها این است كه ما ذره را در یك میدان متناوب قرار دهیم هر بار كه میدان متناوب در جهت حركت ذره است ذره تحت تاثیر آن میدان قرار می‌گیرد و در مواقع دیگری كه جهت میدان الكتریكی با جهت حركت ذره متفاوت است به نوعی می‌توان بین میدان و ذره حائلی قرار داد كه میدان نتواند روی ذره اثر كند.

این مساله در شتابگر خطی الكترون به نحو جالبی حل شده زیرا الكترون ذره‌ای سبك بوده و خیلی سریع سرعت آن به سرعت نور می‌رسد و به همین علت ما یك موج الكترو مغناطیسی انتشار یابنده داریم و الكترون هم همراه موج انتشار یابنده حركت می‌كند؛ بنابراین همان‌گونه كه موج الكترومغناطیسی حركت می‌كند الكترون هم حركت كرده و انرژی الكترون افزایش پیدا می‌كند.

دكتر لامعی درباره ساختار و اجزای تشكیل دهنده دستگاه شتابگر به ایسنا گفت: این دستگاه از سه بخش اصلی شامل تفنگ الكترونی - كه الكترونها را به وجود می‌آورد - كاواك - كه الكترونها در داخل آن سرعت گرفته و انرژی آنها تشدید می‌شود - و مولد امواج الكترومغناطیسی - كه تولید و تزریق موج به داخل كاواك را برعهده دارد - تشكیل شده است. در حال حاضر بخش‌هایی از كاواك این شتابگر ساخته شده و مشغول تست آن هستیم. در زمینه ساخت منبع تغذیه نیز قراردادی با پژوهشكده فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی اصفهان منعقد كرده‌ایم كه هم اكنون در حال ساخت است.

دكتر لامعی هزینه ساخت این شتابگر را در حدود 900 میلیون تومان عنوان كرد و افزود: طول حلقه این شتابگر حدود 2 متر و انرژی تولیدی آن 10 میلیون الكترون ولت است و ساخت آن مقدمه‌ای برای ساخت شتابگر بزرگ ملی ایران خواهد بود كه مقدمات اولیه اجرای طرح ساخت آن انجام شده و پیش‌بینی می‌شود كه از مهرماه سال جاری محاسبات جدی آن آغاز شود.

مجری طرح شتابگر خطی در پایان با اشاره به این‌كه طرح ساخت درباره شتابگر بزرگ ملی ایران حداقل 10 سال به طول خواهد انجامید، درباره مشخصات آن گفت: این شتابگر خطی 2 گیگا الكترون ولت انرژی داشته و اندازه حلقه آن حدود 100 متر خواهد بود كه عمدتا در زمینه تحقیقات مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

برچسب ها: نجوم، شتاب دهنده Cern چیست؟،

کلیپ زیبا از آزمایش انفجار بمب اتمی

کلیپ زیبا از آزمایش انفجار بمب اتمی

+ دانلود با حجم 2.25 مگابایت | لینک کمکی
+ منبع

برچسب ها: کلیپ زیبا از آزمایش انفجار بمب اتمی، نجوم،

برخورد شاتل با دیوار

 

انجام یک آزمایش که در آن یک فروند شاتل با سرعت 500 مایل بر ساعت با دیواری برخورد می کند.

مقاومت اون دیواره هم بسیار جالبه.

+ دانلود
+ سایت منبع

برچسب ها: برخورد شاتل با دیوار، نجوم،

جستجو برای یافتن اجرام تهدیدکننده فضایی با دوربین 1.4 گیگا پیکسلی

تصویر بزرگ

جستجو برای یافتن اجرام تهدیدکننده فضایی با دوربین 1.4 گیگا پیکسلی

یک رصد خانه جدید با هدف جستجو برای یافتن سیارک ها و دنباله دارهایی که می توانند زمین را تهدید کنند در هاوایی راه اندازه شده است. محمد رحیمی تلسکوپ "پان-استارز 1" (پی اس 1) هر شب بخش های وسیعی از آسمان را برای ردیابی نه فقط اجرام نزدیک فضایی بلکه ستارگان درحال انفجار (ابرنواخترها) رصد خواهد کرد.این تلسکوپ از شش ماه قبل جمع آوری داده های علمی را شروع کرده بود اما اکنون هر شب از غروب تا طلوع فعال است. انتظار می رود که پی اس 1 هر ماه یک ششم آسمان را رصد کند.این تاسیسات به یک دوربین بسیار بزرگ دیجیتالی مجهز است؛ دوربینی 1400 مگا پیکسلی که می تواند از ناحیه ای به بزرگی 36 ماه کامل عکس بگیرد. دکتر نیک کایزر سرپرست پروژه پی اس 1 می گوید: "هرچند اندازه تلسکوپ بزرگ نیست، اما دارای پیشرفته ترین فناوری است."دوربین دیجیتال این تلسکوپ هر شب بیش از 500 عکس می گیرد که معادل جمع آوری حدود 4 تتابایت (هزار دی وی دی) داده است.انتظار می رود که این تلسکوپ با رصد بخش وسیعی از آسمان بتواند بسیاری از اجرام متحرک داخل منظومه شمسی را مشاهده کند. رصدهای مکرر بعدی به منجمان اجازه خواهد داد این اجرام را ردیابی و مدار حرکت آنها را محاسبه کنند تا تهدیدهای بالقوه علیه زمین شناسایی شود. شورای تحقیقات ملی آمریکا در گزارشی که ژانویه منتشر شد گفت که آمریکا باید بیشتر برای مقابله با تهدید بالقوه سیارک ها بکوشد.پروفسور کارلوس فرنک، از دانشگاه دورهام، که عضو بریتانیایی هیات علمی پی اس 1 است گفت: "پی اس 1 بزرگترین تصویر رنگی از کیهان را تولید خواهد کرد.""در کنار شبیه سازی های ابررایانه ها از کیهان، این داده ها به ما کمک خواهد کرد چرخه حیات کهکشان ها و اگر بخت یاری کند، ماهیت ماده مرموز تاریک و انرژی تاریک که عامل اصلی تکامل کیهان هستند را درک کنیم." این تلسکوپ با آینه یک متر و 80 سانتیمتری در هالیکالا همچنین بسیاری از اجرام کوچک و محو را در بخش های دورافتاده منظومه شمسی که در مطالعات قبلی پنهان مانده بود شناسایی خواهد کرد.پی اس 1 یک نمونه اولیه از یک تلسکوپ بزرگتر به اسم پی اس 4 با قدرتی چهار برابر است که قرار است در کوه مونا کی در هاوایی ساخته شود.

برچسب ها: جستجو برای یافتن اجرام تهدیدکننده فضایی با دوربین 1.4 گیگا پیکسلی، نجوم،

پرواز حشرات به فوبوس!

روسیه قصد دارد که حیات را به یکی از اقمار مریخ (فوبوس) منتقل کند. در ابتدا ممکن است این عمل نشدنی به نظر برسد اما بعد از آنکه هیچ نوع حیاتی در مریخ کشف نشد، این بار روسها تصمیم گرفتند که حیات را به آنجا منتقل کنند.مسافران این مأموریت بین سیاره ای، باکتری ها، هاگ ها، دانه ها، سخت پوستان، حشرات و قارچ ها خواهند بود.

در واقع تنها عامل سفر موجودات به مریخ, سازگار بودن آنها با شرایط مختلف و توانایی مسافرتی سه ساله است.
در یک آزمایش فضایی در ایستگاه فضایی بین المللی ISS, (که با همکاری محققان ژاپنی نیز همراه بود)  تحقیقاتی بر روی گونه ای پشه انجام شد. دانشمندان با بررسی های فراوان متوجه این موضوع شدند که پشه آفریقایی گزینه مناسبی برای پروژه است.
این پشه می تواند 18 ماه بدون آب و غذا و در دمای 150- تا 60+ درجه سانتیگراد دوام می آورد. این نوع حشره یکی از با دوام ترین موجود زنده است و توانایی دوام آوردن مقابل پرتوهای کیهانی را نیز دارد.

این پشه نشان داد که می تواند در باقی مانده گیسو یک دنباله دار سالم بماند و زندگی کند. شاید این آزمایش کوچک درس های بزرگی را به ما بدهد و ما بتوانیم حیات را به فضاهای میان سیاره ای نیز ببریم. لازم است که ما در گام های بعدی گیاهان و حیوانات را نیز به فضا بفرستیم تا با مطالعه رشد و نمو حیات آنها در شرایط فضایی زمینه را برای حضور انسان در آنجا فراهم کنیم . با توجه به هزینه های سنگین مسافرت های فضایی می بایستی مواد غذایی مورد نیاز انسان در فضا نیز در همان محل تأمین شود.

 

این یکی از دلایلی است که روسیه این پروژه را در دست اقدام دارد. شاید این جانوران هنگامی که در معرض پرتوهای کیهانی قرار می گیرند به روش های متفاوتی به ادامه حیات روی آورند. اما این امکان نیز وجود دارد که ما یک جهان بیگانه را با باکتری هایمان آلوده کنیم و احتمال پیدایش حیات در آنجا و یا شانس زندگی و رفتن خودمان به مریخ را هم از دست بدهیم.

برچسب ها: پرواز حشرات به فوبوس!، نجوم،

تلسکوپ فضایی کپلر، اتمسفر یک سیاره فراخورشیدی را ثبت کرد

تصویر بزرگ

تلسکوپ فضایی کپلر، اتمسفر یک سیاره فراخورشیدی را ثبت کرد

تلسکوپ فضایی جدید ناسا، کپلر، توانست اتمسفر یک سیاره فرا خورشیدی ناشناس را شناسایی کرد. تلسکوپ فضایی کپلر طی انجام ماموریت خود برای شناسایی سیاره های شبه زمینی موفق به ثبت یکی از نزدیک ترین تصاویر از سیاره فراخورشیدی HAT-P-7 شد. تلسکوپ مدارگرد کپلر ناسا در این سیاره که ورای منظومه خورشیدی در حرکت بوده و بر مدار ستاره خود در گردش است، موفق به ردیابی لایه اتمسفری شده است. این سیاره در فاصله هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است. به گفته ناسا این یافته تلسکوپ کپلر نشان دهنده توانایی بالای این تلسکوپ در انتقال اطلاعات دقیق از دورترین اجرام کیهانی در کهکشانها است که این توانایی به تدریج باعث می شود دانشمندان بتوانند سیاره های شبه زمینی خارج از منظومه خورشیدی را شناسایی کنند. تلسکوپ کپلر 6 مارچ 2009 از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا به مدار پرتاب شده و به مدت سه سال به جستجوی سیاره های شبه زمینی در میان فضا خواهد پرداخت. کپلر با تمرکز بر روی سیاره هایی که ابعادی مشابه ابعاد زمین داشته و از خورشید خود فاصله زیادی دارند تلاش دارد سیاره ای جدید را با داشتن نشانه هایی از وجود آب کشف کند. سیاره HAT-P-7 هر 2.2 روز یک بار در مدار ستاره اش حرکت کرده و فاصله آن تا ستاره اش 26 بار نزدیکتر از فاصله زمین تا خورشید است. به دلیل حرارت بالا و ابعاد خاص اخترشناسان نام ژوپیتر داغ را بر روی این سیاره گذاشته اند در عین حال حرارت سطح این سیاره با حرارت عوامل حرارت زا در انواع کوره ها برابری می کند. بر اساس گزارش InformationWeek، ناسا اعلام کرد اطلاعات جدیدی که کپلر از این سیاره و اتمسفرش به دست آورده است می تواند در مطالعه بی سابقه ژوپیتر داغ با جزئیاتی بالا بسیار تاثیر گذار باشد.

برچسب ها: تلسکوپ فضایی کپلر، اتمسفر یک سیاره فراخورشیدی را ثبت کرد، نجوم،

فضاپیمای باری روسیه به ایستگاه فضایی نرسید!

سفینه باری بدون سرنشین روسیه كه حامل تجهیزات و تداركات برای خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی بود، به دلیل نقص فنی در ارتباط رادیویی موفق نشد به ایستگاه بپیوندد. به گزارش(ایسنا)، این نقص عملیاتی بین دو وسیله نقلیه فضایی 25 دقیقه قبل از جای گیری خودكار سفینه روسی پروگرس در سكوی فرود واحد روسی ایستگاه فضایی موسوم به «زوزدا» رخ داد. راب ناویاس ــ سخنگوی سازمان فضایی آمریكا (ناسا) در این رابطه تصریح كرد: در عوض پروگرس در مسافت ایمن حدود دو مایلی از كنار ایستگاه شناور شد. این مقام ناسا تصریح كرد كه هیچ یك از شش خدمه روس و آمریكایی ایستگاه از این اتفاق در معرض خطر نیافتاده اند. به گزارش خبرگزاری رویترز، فرمانده ایستگاه فضایی به مركز كنترل ماموریت روسیه اعلام كرد كه پروگرس پیش از این كه از دید خارج شود، به طور غیر قابل كنترلی به دور خود می‌چرخیده است. این در حالی است كه معاون آژانس فضایی روسیه بعدا ادعا كرد كه این سفینه از كنترل خارج نشده بود. به گفته مقامات فضایی روسیه و آمریكا حداقل تا دو روز آینده عملیات الحاقی بیشتری صورت نخواهد گرفت.

برچسب ها: فضاپیمای باری روسیه به ایستگاه فضایی نرسید!، نجوم،

كشف ذرات شهاب سنگ در محموله كاوشگر ژاپنی

دانشمند‌ان آژانس فضایی ژاپن موفق شدند «ذرات غبار شهاب سنگ» را در كاوشگر فضایی هایابوسا، شناسایی كنند.

 این فضاپیما ماه گذشته پس از یك سفر هفت ساله سه میلیارد مایلی به زمین بازگشت.

این كاوشگر در ماموریت خود برای نخستین بار موفق شد روی یك شهاب سنگ فرود بیاید و ذرات این سنگ فضایی را پیش از بازگشت به زمین، جمع‌آوری و نمونه برداری كند.

به رغم مشكلات فنی زیادی كه برای این كاوشگر در حین سفر پیش آمد، شامل نقص عملكرد ژیروسكوپ و نشت سوخت، كارشناسان آژانس ژاپنی امیدوار هستند كه «هایابوسا» به اهداف ماموریت خود دست پیدا كرده باشد.

این دانشمند‌ان پروسه بازگشایی كپسول حاوی نمونه ها در «هایابوسا» را آغاز كرده و وجود ذرات بسیار ریز و به اصطلاح غبار شهاب سنگی را تایید كرده‌اند.

به گزارش روزنامه‌ تلگراف، این دانشمند‌ان البته هنوز تردید دارند كه ممكن است این غبار آلاینده‌هایی باشند كه از زمین منشاء گرفته اند.

به گفته محققان، چندین ماه تا دستیابی به نتایج نهایی طول خواهد كشید، اما اگر تایید شود كه این ذرات غبار متعلق به شهاب سنگ ایتوكاوا هستند، سرنخ‌های بیشتری درباره منشاء منظومه شمسی به دست خواهد آمد.

برچسب ها: كشف ذرات شهاب سنگ در محموله كاوشگر ژاپنی، نجوم،

بیست سال با تلسکوپ فضایی هابل

تصویر بزرگ

بیست سال با تلسکوپ فضایی هابل

در اردیبهشت 1369، تلسکوپ فضایی هابل با هزینه 2 میلیارد دلار سوار بر شاتل دیسکاوری در مدار زمین قرار گرفت و طلایی‌ترین دوره اخترشناسی نوین را آغاز کرد. آن‌چه هابل در این 20 سال انجام داد را می‌توان چنین خلاصه کرد: انقلابی در درک ما از جهان. محمود حاج‌زمان هابل ابزاری بود که در ابتدای کار اکثر انجمن‌های ستاره‌شناسی آن را نمی‌خواستند، اما زمان همه چیز را تغییر داده است. تلسکوپ فضایی هابل این هفته، بیستمین سالگرد تولد خود را جشن می‌گیرد. به گزارش نیچر، این تلسکوپ که به افتخار ستاره‌شناس مشهور آمریکایی، ادوین هابل نام‌گذاری شده است، به مدت 20 سال به دور زمین چرخیده است. در طول این مدت، تلسکوپ هابل تصاویر زیادی را در گستره مرئی، فروسرخ و فرابنفش طیف نور به زمین ارسال کرده است. هابل در طول حیات پرماجرای خود توانسته است وجود ماده تاریک را اثبات کند، نگاهی به زندگی ومرگ ابرنواخترها (انفجارهای عظیمی که در پایان زندگی ستارگان سنگین روی می‌دهد) بیاندازد، و تصویر جامعی از جهان را در اختیار ما قرار دهد. این در حالی است که طی این مدت، زندگی این ابزار چندین مرتبه مورد تهدید قرار گرفته است. آغاز داستان تاریخ هابل از سال 1962 / 1341 آغاز شد، زمانی که فرهنگستان ملی علوم آمریکا ساخت یک تلسکوپ فضایی را پیشنهاد کرد. البته ایده اصلی این کار در دهه 1940 / 1320 توسط اخترفیزیک‌دان معروف، لیمان اسپیتزر مطرح شده بود. در سال 1970 / 1349 ناسا امکان‌سنجی ساخت چنین ابزاری را آغاز کرد. برای این کار، باب اودل که اکنون در دانشگاه واندربیت نشویل حضور دارد، دست به یک خطر بزرگ زد: وی در سال 1971 / 1350، شغل خود را در دانشگاه شیکاگو رها کرد تا به عنوان نخستین دانشمند پروژه هابل مشغول کار شود. وی می‌گوید: «من از کرسی دائمی استادی انصراف دادم و آن را رها کردم تا روی پروژه‌ای کار کنم که حتی پشتوانه مالی نیز نداشت.» در طی 12 سال بعد، وی مشغول جلب نظر سرمایه‌گذاران ناسا و نمایندگان مجلس بود. به گفته وی، اغلب آنها ترجیح می‌دادند که روی تلسکوپ‌های زمینی سرمایه‌گذاری کنند. به عقیده آنها مزیت قرار گرفتن تلسکوپ در بالای جو، ارزش زحمت آن را نداشت. اما سرانجام اودل موفق شد. در سال 1983 / 1362 انستیتو مستقل علوم تلسکوپ فضایی در بالتیمور تاسیس شد تا مسولیت بهره‌برداری علمی تلسکوپ و انتقال داده‌ها به دانشمندان را انجام دهد. نخستین اقدام برای ارسال تلسکوپ که برای سال 1986 / 1365 برنامه‌ریزی شده بود، به دلیل سانحه شاتل چلنجر و مشکلات فنی به تاخیر افتاد. سرانجام در تاریخ 24 آوریل 1990 / 4 اردیبهشت 1369، شاتل فضایی دیسکاوری تلسکوپ فضایی هابل را در مدار آن، در ارتفاع 575 کیلومتری بالای زمین قرار داد. سپیده‌دم هابل بلافاصله پس از قرار گرفتن تلسکوپ در مدار، مشکل به وجود آمد. لبه‌های آینه تلسکوپ شکل نادرستی داشت که باعث تار شدن تصاویر می‌شد. اودل اصرار داشت که این تصاویر کماکان بهتر از مشاهدات زمینی هستند، اما به دلیل هاله ناشی از تاری تصاویر، تنها 20 درصد میانی هر تصویر کاملا فوکوس بود. الگوریتم‌هایی برای جبران این تاری ساخته شد، اما مشکل دیگری ظاهر شد. این مشکل لرزش غیرمنتظره تلسکوپ به دلیل بادهای خورشیدی بود که هنگام رفتن تلسکوپ از منطقه تابش نور خورشید به تاریکی در گردش مداری آن اتفاق می‌افتاد. اودل می‌گوید: «تمام اینها باعث شد که بدگویان هابل و مطبوعات، این ابزار را یک شکست فنی قلمداد کنند.» اما کمک در راه بود. در طراحی تلسکوپ، سرویس‌های دائمی و بدون محدودیت تا انتهای فعالیت آن در نظر گرفته شده بود. پس از نخستین ماموریت تعمیر تلسکوپ در دسامبر 1993 / آذر 1372، ابزارهای اپتیکی ارتقاء یافتند و تصاویر به فوکوس واضح‌تری رسیدند. البته پس از آن، هابل چهار سرویس دیگر داشته است. این سرویس‌ها توسط فضانوردانی انجام شده است که با شاتل به فضا برده شده‌اند. ساندرا فابر از ستاره‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در سانتاکروز می‌گوید: «هابل امروزی، آن هابلی نیست که به فضا فرستاده شد.» بر اساس محاسبات وی، این ابزار اکنون 60 مرتبه قوی‌تر از ابزاری است که در سال 1990 به فضا پرتاب شد. بین سال‌های 2003 تا 2006 / 1382 تا 1385، آینده هابل نامعلوم بود. آخرین ماموریت سرویس در سال 2004 / 1383 توسط مدیر ناسا، شان اوکیف لغو شد. اما جانشین وی، مایک گریفین ماموریت را در سال 2006 / 1385 مجددا برقرار کرد و این کار نهایتا در می 2009 / اردیبهشت 1388 انجام شد. هابل و ابرنواخترها در کنار رنج‌های هابل، موفقیت‌های علمی فراوانی وجود داشت. فابر می‌گوید: «هابل مهم‌ترین تلسکوپ تاریخ پس از تلسکوپ گالیله است.» توانایی دیدن گذشته عالم و مشاهده تکامل آن، از اهمیتی بنیادین برخوردار است و هابل امکان این کار را فراهم کرده است. فاربر می‌گوید: «هابل برای نخستین بار نشان داد که جهان دوردست، متفاوت از جهان نزدیک ما است.» رابرت کریشنر از دانشگاه هاروارد در ماساچوست، به مطالعه ابرنواخترها می‌پردازد. هابل برای کریشنر و سایر دانشمندان مدارکی تهیه کرده که نشان می‌دهد، انبساط عالم دارای شتاب تندشونده است. اثبات این مطلب از مشاهده ابرنواخترها، که محصول انفجار نهایی ستارگان بزرگ در حال مرگ هستند، به دست آمده است. نور این ابرنواخترها که توسط هابل کشف شده‌اند، از مسافتی بسیار دورتر از آنچه که پیش‌بینی می‌شد، می‌آید. به گفته فاربر، اثبات انبساط تند شونده عالم، بزرگ‌‌ترین کشف فیزیک از زمان فیزیک کوانتوم و نسبیت عام است. هابل همچنین اطلاعاتی را در اختیار ستاره شناسان قرار داده است که ویژگی‌های انرژی تاریک را تایید می‌کند. این اطلاعات نیز از بررسی ابرنواخترها به دست آمده است. در سال 2006 / 1385، هابل توانست وجود ماده تاریک را اثبات کند. فاربر نیز از یافته‌های هابل استفاده کرده است تا نشان دهد که اندازه یک سیاهچاله، به اندازه کهکشان همراه آن وابسته است. ستارگان در حال مرگ اودل زمان خود را در پروژه هابل، صرف مشاهده دقیق‌تر همسایه درخشان منظومه شمسی، سحابی شکارچی و ستارگان جوان درون آن کرده است. وی می‌گوید: «ما قادر بودیم تا برای نخستین بار، صفحات غبار پیش‌سیاره‌ای را در اطراف این ستارگان جوان مشاهده کنیم. شما هرگز نمی‌توانستید این تفکیک‌پذیری زاویه‌ای را توسط تلسکوپ‌های زمینی به دست آورید.» هابل تصاویر حیرت‌انگیزی از نواخترهای مختلف گرفته است. در سال 2001 / 1380 طی یک رای‌گیری اینترنتی از مردم خواسته شد که یک چشم‌انداز پرستاره را انتخاب کنند تا هابل، تصویری از نمای نزدیک آن تهیه کند. برنده این رای‌گیری سحابی کله‌اسبی بود. هابل همچنین ژرف‌ترین تصویر عالم را تهیه کرده است. هابل با سایر ابزارهای فضایی همکاری می‌کند تا نگاه گسترده‌تری را به تابش در فضا بیاندازد. رصدخانه پرتوی ایکس چاندرا و تلسکوپ فضایی اسپیتزر که محدوده فروسرخ را پوشش می‌دهد، توانایی تصویربرداری هابل را تکمیل می‌کنند تا این تصاویر شگفت‌انگیز را تهیه کند. اکنون هابل بیست ساله است و حداقل تا سال 2013 / 1392 به کار خود ادامه خواهد داد. پس از آن، آینده این تلسکوپ در پرده‌ای از ابهام قرار دارد. ماموریت دیگری برای سرویس تلسکوپ در نظر گرفته نشده و به تدریج باتری‌ها، سلول‌های خورشیدی و ابزارهای هدایت تلسکوپ از کار خواهند افتاد. البته کارهای هابل تا اندازه‌ای توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب، که قرار است در سال 2014 / 1393 به فضا پرتاب شود، ادامه خواهد یافت. کریشنر امیدوار است که تا سال 2013، هابل و ابزار آن شامل دوربین پیشرفته نقشه‌برداری، طیف‌نگار کیهانی، حسگرهای هدایتی، دوربین نزدیک به طیف فروسرخ، طیف‌نگار تصویربرداری و دوربین دید گسترده آن در وضعیت خوبی باقی بماند. اودل مطمئن است که این ابزار تا پنج سال دیگر به خوبی کار خواهد کرد. وی می گوید: «به احتمال 11 به 1، ما می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که در هر ثانیه از عمر باقی‌مانده تلسکوپ، از حداکثر توانایی آن استفاده خواهد شد.»

برچسب ها: بیست سال با تلسکوپ فضایی هابل، نجوم،

آیا «آتلانتیس» امروز موفق به فرود می شود؟

پس از این كه شرایط نامناسب و نامطلوب جوی مانع از فرود برنامه‌ریزی شده شاتل آتلانتیس در روز پنجشنبه شد، آژانس فضانوردی آمریكا (ناسا) پنج زمان را برای فرود احتمالی شاتل در روز جمعه تعیین کرده است تا هفت سرنشین شاتل بخت خود را برای بازگشت به خانه محک بزنند.

به گزارش سرویس «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مدیران پرواز دو فرصت برای فرود شاتل در روز پنجشنبه داشتند اما پایگاه فضایی كندی در کیپ کاناورال فلوریدا میان ابرهای ضخیم پوشیده شده و با توفان های گردبادی كه آب و هوایی معمول تابستانی در منطقه نیمه استوایی فلوریدا است، تهدید می‌شد.

شاتل فضایی آتلانتیس پنج فرصت برای فرود در روز جمعه دارد كه نخستین آنها ساعت 2و 18 دقیقه به وقت شرق آمریكا در فلوریدا است.

مسوولان كنترل و گروه هواشناسی پرواز فضایی به دقت پیش‌بینی‌های مربوط به فرصت های فرود در روز جمعه در فلوریدا و پایگاه نیروی هوایی ادوارد در كالیفرنیا (لس آنجلس) را ارزیابی می کنند.

دومین فرصت فرود در روز جمعه،‌ در ساعت 3 و 55 دقیقه عصر در كانادا خواهد بود. اگر جو فلوریدا مناسب نباشد سه فرصت دیگر در پایگاه ادوارد وجود دارد.

اولین فرصت برای فرود در ادوارد در ساعت 3 و 49 دقیقه عصر،‌ دومین فرصت در ساعت 5 و 23 دقیقه عصر و فرصت آخر در ساعت 6 و 59 دقیقه عصر خواهد بود.

در روز شنبه نیز چندین فرصت برای فرود آزمایش خواهد شد.

شاتل آتلانتیس بعد از ظهر جمعه 18 خردادماه - به وقت شرق آمریکا - پس از وقفه ای سه ماهه با هدف نصب یك جفت صفحات جدید انرژی خورشیدی بر روی ایستگاه فضایی بین المللی و آماده كردن پست خارجی برای آزمایشگاه های جدید ساخت اروپا و ژاپن در مدار سفر خود را به سوی ایستگاه فضایی بین المللی آغاز کرد و روز یکشنبه 21 خردادماه به ایستگاه پیوست.

شاتل هم اكنون از سوخت و تجهیزات به میزان كافی و برای ماندن در فضا تا روز یكشنبه بهره مند است اما به منظور پیشگیری از آسیب های مخاطره آمیز احتمالی از فرود آن در شرایط بارانی اجتناب می شود.

برچسب ها: آیا «آتلانتیس» امروز موفق به فرود می شود؟، نجوم،

فضا نوردان آتلانتیس سومین پیاده روی فضایی را انجام می‌دهند

ناسا: فضا نوردان آتلانتیس سومین پیاده روی فضایی را انجام می‌دهند

مدیران سازمان فضایی آمریکا "ناسا" اعلام کردند دومین پیاده روی فضایی از سوی سرنشینان فضا پیمای آتلانتیس انجام شد و سومین پیاده‌روی فضایی روز جمعه در ایستگاه بین‌المللی فضایی صورت می‌گیرد.

---

مدیران سازمان فضایی آمریكا "ناسا" اعلام كردند دومین پیاده روی فضایی از سوی سرنشینان فضا پیمای آتلانتیس انجام شد و سومین پیاده‌روی فضایی روز جمعه در ایستگاه بین‌المللی فضایی صورت می‌گیرد.

آنها افزودند، فضانوردان شاتل فضایی آتلانتیس در جریان پیاده روی فضایی روز جمعه تلاش خواهند كرد كه با استفاده از بست‌های آهنی آسیب وارده به عایق حرارتی این فضا پیما را تعمیر كنند.

به گزارش خبرگزاری رویترز از هوستون، "كیل هرینگ" سخنگوی ناسا پس از برگزاری نشستی در "مركز فضایی جان هوستون" گفت، آنها تصمیم گرفته‌اند كه این تعمیر را در جریان سومین پیاده روی فضایی در روز جمعه انجام دهند.

این تصمیم در حالی اتخاذ شد كه دو سرنشین فضا پیمای آتلانتیس روز چهارشنبه یك پیاده روی فضایی طولانی را برای گسترش سیستم برق انرژی خورشیدی ایستگاه بین‌المللی فضایی انجام دادند.

آتلانتیس روز یكشنبه در كنار ایستگاه بین‌المللی فضایی پهلو گرفت.

پس از ورود این شاتل به مدار زمین معلوم شد كه بخشی از عایق ضد حرارتی زیر فضاپیما هنگام پرتاب آسیب دیده است. ناسا هم اكنون پس از عكسبرداری از ناحیه آسیب دیده، گزینه‌های پیش رو را بررسی می‌كند.

انهدام فضاپیمای كلمبیا در سال ‪ ۲۰۰۳‬ناشی از آسیب‌های وارده به همین عایق‌های ضدحرارتی و نفوذ گازهای داغ به فضاپیما هنگام بازگشت به جو زمین بود.

این آسیب‌ها معمولا ناشی از كنده شدن تكه‌های عایق نارنجی رنگ مخزن سوخت خارجی شاتل و اصابت آن به بدنه فضاپیما هنگام پرتاب است.

ناسا اعلام كرد، صدمه وارده به آتلانتیس را كه روز جمعه هفته گذشته راهی فضا شد ، جدی نمی‌داند.

یك سخنگوی این آژانس گفت: "درحال حاضر ما دلیلی برای نگرانی نمی‌بینیم."
بازوی روبوتیك ایستگاه فضایی در همین چند روزه یك قطعه ‪ ۱۶‬تنی حاوی یك جفت صفحه خورشیدی كه در همین ماموریت توسط شاتل به آنجا منتقل شد را نصب كرده‌است.

دو فضانورد شاتل بعدازظهر دوشنبه به وقت فلوریدا از ایستگاه خارج شدند تا این صفحات تازه خورشیدی را آماده استقرار كنند.

این صفحات ظرفیت تولید برق ایستگاه فضایی را افزایش می‌دهد و راه را برای وصل كردن ماژول اروپایی كلمبوس در ادامه سال جاری به ایستگاه هموار می‌كند.

ماموریت كنونی شاتل به فضا قرار بود دومین ماموریت ناوگان شاتل در سال جاری باشد اما بارش تگرگی غیرعادی در ماه فوریه در فلوریدا باعث خسارت دیدن مخزن سوخت شاتل و عقب افتادن برنامه پرتاب از اواسط مارس به ماه جاری شد.

علیرغم تاخیرها، مدیران ناسا ابراز اطمینان می‌كنند كه خواهند توانست ایستگاه فضایی را پیش از بازنشستگی شاتل‌ها در سال ‪ ۲۰۱۰‬تكمیل كنند.

ناسا در نظر دارد برای تحویل قطعات بزرگ، قطعات یدكی و سایر تداركات به ایستگاه، ‪ ۱۵‬پرواز دیگر با شاتل‌ها انجام دهد.

به علاوه یك ماموریت هم برای سرویس كردن تلسكوپ فضایی هابل در ماه سپتامبر ‪ ۲۰۰۸‬انجام خواهد شد.

برچسب ها: فضا نوردان آتلانتیس سومین پیاده روی فضایی را انجام می‌دهند، نجوم،

كشف سیاره ای با آبهای منجمد

برچسب ها: كشف سیاره ای با آبهای منجمد، نجوم،

عكس 20

 

ناسا مرحله آماده سازی افراد اعزامی به سفر ماه را آغاز كرده است.«اشمید» و «هرناندز» در عمق 18متری آب های اقیانوس در حال كار بوده و برای ماموریت های آتی به مقصد ماه آماده می شوند.

برچسب ها: عكس 20، نجوم،

در صفر مطلق چه اتفاقی می‌افتد

       تصویر بزرگ
آیا می‌دانید در دمای صفر مطلق (273 – سانتی‌گراد) چه اتفاقاتی می‌افتد؟ چرا دست‌یابی به این دما هیچ وقت در عمل امکان‌پذیر نیست و چه نقاط یا اجرامی در زمین،‌ یا حتی دنیا وجود دارند که به این دما نزدیکند؟

بهنوش خرم‌روز

حتما درباره صفر مطلق شنیده‌اید، تقریبا 273 درجه سانتی‌گراد زیر صفر. آیا می‌دانید در این دمای خاص چه اتفاقاتی می‌افتد؟ چرا دست‌یابی به این دما هیچ وقت در عمل امکان‌پذیر نبوده است؟ و چه نقاط یا اجرامی در زمین،‌ یا حتی دنیا وجود دارند که به این دما نزدیکند؟

در واقع به نظر می‌رسد که هنوز هم ما جواب این سوال‌ها را کامل نمی‌دانیم، زیرا اتفاقاتی که در این دما می‌افتند، هم‌چنان شگفت‌انگیز و غافل‌گیرکننده است. برای نمونه،‌ هفته پیش دانشمندان اعلام کرده‌اند که مولکول‌های گاز بسیار سرد شده ‌می‌توانند تا صد بار بیشتر از مولکول‌های گاز در دمای اتاق، واکنش شیمیایی داشته باشند.

به گزارش نیوساینتیست، در آزمایش‌هایی که در دمای نزدیک به دمای اتاق صورت می‌گیرند،‌ واکنش‌های شیمیایی با کاهش دما کندتر می‌شوند. اما اخیرا دانشمندان متوجه شده‌اند که در دمای نزدیک به صفر مطلق (15/273- سانتی‌گراد یا صفر درجه کلوین) تبادل اتم‌ها کماکان انجام می‌گیرد و این امر، باعث ایجاد اتصالات شیمیایی جدید در این فراید می‌شود. به نظر می‌رسد این فرایند مدیون تاثیرات خارق‌العاده کوانتومی است که قابلیت‌های مولکول‌ها را در دمای پایین افزایش می‌دهد.

به گفته دبورا جین از دانشگاه کلرادو‌ که مقاله‌ای در مورد این یافته جدید منتشر کرده،‌ شاید خیلی منطقی به نظر برسد که انتظار نداشته باشیم در صفر مطلق اثری از واکنش‌های شیمیایی باشد، اما در واقع این طور نیست و در این دما واکنش‌های فراوانی صورت می‌گیرد.

اما چرا دست یافتن به دمای صفر مطلق غیرممکن است؟
از نظر عملی، این کار نیاز به این دارد که گرمای گاز را بگیرید؛‌ اما هر چه دما را پایین بیاورید،‌ گرمای بیشتری را باید از گاز بگیرید. در واقع برای رسیدن به صفر مطلق باید این کار را تا بی‌نهایت ادامه داد. در زبان کوانتوم، باید به سراغ اصل عدم قطعیت هایزنبرگ برویم که می‌گوید هر چه دقیق‌تر در مورد سرعت یک ذره بدانیم،‌ کم‌تر در مورد موقعیت آن خواهیم دانست و برعکس. بنابراین اگر می‌دانید که اتم‌هایتان در آزمایش‌تان وجود دارند،‌ باید تاحدی نسبت به سرعت حرکت آن‌ها و این که بالای صفر مطلق هستند یا نه، نامطمئن باشید،‌ مگر این که وسعت آزمایش شما به اندازه کل هستی باشد!

فکر می‌کنید سردترین جای منظومه شمسی ما کجاست؟
سردترین جایی که تا به حال در منظومه شمسی ما پیدا شده، روی کره ماه است. سال گذشته، ماهواره اکتشافی ماه ناسا، دمای گودال همیشه در سایه‌ای را در قطب جنوب ماه اندازه‌گیری کرد: 240- درجه سانتی‌گراد. این دما حتی از دمای اندازه‌گیری شده برای پلوتو که فاصله‌اش از خورشید 40 برابر فاصله زمین از خورشید است نیز 10 درجه سردتر است.

فکر می‌کنید سردترین جرم طبیعی دنیا چه چیزی باشد؟

سردترین جای شناخته شده دنیا، قلب سحابی بومرنگ است که در منظومه قنطورس قرار گرفته و پنج‌هزار سال نوری با ما فاصله دارد. دانشمندان در سال 1997/ 1376 گزارش کردند که گازهای به جا مانده از یک ستاره مرکزی در حال مرگ، با سرعت خبره‌کننده‌ای جارو می‌شوند و آن ناحیه از فضا تا دمای یک درجه کلوین سرد شده است، یعنی تنها یک درجه گرم‌تر از دمای صفر مطلق. معمولا آثار به جا مانده از تشعشعات حاصل از انفجار بزرگ، یا همان تابش ریزموج زمینه کیهانی، ابرهای گازی موجود در فضا را تا 2.7 کلوین گرم می کند. اما انبساط سحابی بومرنگ نوعی یخچال کیهانی پدید آورده که باعث می‌شود گازها سرمای غیرعادی خود را همچنان حفظ کنند و گرم‌تر از این نشوند.

با این حساب، سردترین جسم موجود در فضا چیست؟
اگر ماهواره‌های مصنوعی را هم به حساب بیاورید، ‌هنوز اجرام سردتری هم پیدا می‌شود. برخی ابزار موجود در تلسکوپ فضایی پلانک متعلق به آژانس فضایی اروپا،‌ که اردیبهشت ماه 1388 به فضا پرتاب شد، تا دمای 0.1 کلوین سرد شده‌اند تا پارازیت‌های ریزموجی را که ممکن است دید ماهواره را مختل نمایند،‌ متوقف کنند. محیط فضا، در ترکیب با سیستم‌های خنک‌کننده مکانیکی و سرمازاهایی که از گازهای هلیوم و هیدروژن استفاده می‌کردند، طی چهار مرحله متوالی توانستند سردترین جرم فضا را در 0.1 کلوین نگه دارند.

کم‌ترین دمایی که در آزمایشگاه‌ها به آن دست یافته‌ایم، چه قدر بوده است؟
با همه آن‌چه گفته شد، رکورد کم‌ترین دما متعلق به یک آزمایشگاه روی سیاره زمین است. در سال 2003/ 1382 دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست (ام.آی.تی) اعلام کردند که ابری از اتم‌های سدیم را تا 0.45 نانوکلوین سرد کرده‌اند، که این رقم رکورد را شکست. پیش از آن،‌ در سال 1999/ 1378 دانشمندان دانشگاه صنعتی هلسینکی در کشور فنلاند توانسته بودند قطعه‌ای از فلز رودیم را تا 1 نانوکلوین سرد نمایند. با این وجود، این دما تنها برای نوع خاصی از جنبش (که در کوانتوم چرخش هسته‌ای نامیده می‌شود) است و نه دمای کلی همه جنبش‌های ممکن.

فکر می‌کنید گازها در دمای نزدیک به صفر مطلق چه رفتار عجیب و غریبی از خود نشان می‌دهند؟
در گازها، مایعات و جامداتی که روزمره با آن‌ها سر و کار داریم،‌ جنبش اتم‌ها و مولکول‌ها و برخورد آن‌ها با یکدیگر باعث گرما یا انرژی حرارتی می‌شود. اما در دماهای بسیار پایین، چنین نیست. در این دماها، قوانین عجیب مکانیک کوانتوم حاکم است؛ به طوری که مولکول‌ها به روال معمول با یکدیگر برخورد نمی‌کنند، بلکه امواج مکانیکی کوانتوم آن‌ها گسترش می‌یابند و با هم هم‌پوشانی پیدا می‌کنند. وقتی آن‌ها بدین صورت هم‌پوشانی پیدا می‌کنند، حالت چگالش بوز- انیشتین را شکل می‌دهند که در آن، اتم‌ها به نحوی رفتار می‌کنند که انگار یک اَبَراتم واحد هستند. اولین چگالش بوز- انیشتین خالص،‌ در سال 1995/ 1374 در کلرادو با استفاده از ابر اتم‌های روبیدیومی ساخته شد که تا دمای کم‌تر از 170 درجه کلوین سرد شده بودند و پدیدآورندگان آن، توانستند جایزه نوبل فیزیک را از آن خود کنند.

برچسب ها: در صفر مطلق چه اتفاقی می‌افتد، نجوم،